Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sovaĝejo

sovaĝejo/so.vaˈdʒe.jo/

Oficiala radiko sovaĝ- (Fundamento, 1905)

sovaĝejo estas esperanta vorto (substantivo): Necivilizita kaj nekultivata lando.

Signifo

  1. Necivilizita kaj nekultivata lando
    • mi hazarde vidis du infanojn ludantajn en tiu sovaĝejo el balaaĵoj
    • la verda valo restas malantaŭe kaj ekas seka sovaĝejo kun kaktoj kaj tolao-arbetoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/so.vaˈdʒe.jo/
Silaboj
so·va·ĜE·jo

Vortfarado

  1. sovaĝradikosovaĝi
  2. ejsufiksoloko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosovaĝejosovaĝejoj
akuzativo (-n)sovaĝejonsovaĝejojn

Ekzemplaj frazoj

  • Sovaĝaj bestoj estu en la sovaĝejo. #11215890
  • Ĉu vi povus sola travivi la sovaĝejon? #3135340
  • Ŝi loĝas en la sovaĝejo. #10177729
  • Konsideru forfikiĝi al la sovaĝejo. #13505577

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sovaĝ-

En aliaj lingvoj

Englishwilderness
Españolnaturaleza salvaje
Françaisdésert, nature sauvage
DeutschWildnis
Polskidzicz
Русскийдикая местность
Українськадика місцевість
Nederlandswildernis
Magyarvadon
中文旷野
日本語未開拓地
Bahasa Indonesiaalam liar
Беларускаядзікая мясцовасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.