Vortaro · substantivo
sovaĝulo
sovaĝulo/so.vaˈdʒu.lo/
Oficiala radiko sovaĝ- (Fundamento, 1905)
sovaĝulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu vivas en naturo, for de civilizo.
Signifo
- Tiu, kiu vivas en naturo, for de civilizo
- Ron Jebarra estis sendube terura sovaĝulo, ĉar la polico proponis premion por lia detranĉita kapo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /so.vaˈdʒu.lo/
- Silaboj
- so·va·ĜU·lo
Vortfarado
- sovaĝradikosovaĝi
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | sovaĝulo | sovaĝuloj |
| akuzativo (-n) | sovaĝulon | sovaĝulojn |
Ekzemplaj frazoj
- La sovaĝulo en ĉiu homo neniam estingiĝas. #1414418
- Ili estas tiaj nudpiedaj sovaĝuloj. #12911940
- Ĉiuj sovaĝuloj scipovas danci. #1261255
- Enlite li estas sovaĝulo. #1702118
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sovaĝ-
- -a -i
- -ul- persono
sovaĝulo
- -ej- loko
- -ig- kaŭzi, igi
- mal- malo, kontraŭo
En aliaj lingvoj
| English | recluse, savage, barbarian |
|---|---|
| Français | sauvage (subst.) |
| Polski | barbarzyńca, dzikus, dziki (człowiek) |
| 中文 | 蛮荒 |
| 日本語 | 野蛮人 |
| Bahasa Indonesia | orang liar, orang barbar, orang primitif |
| Беларуская | дзікун |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.