Esperantopedia

Vortaro · substantivo

strangaĵo

strangaĵo/stranˈɡa.ʒo/

Oficiala radiko strang- (Fundamento, 1905)

strangaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Tio, kio impresas stranga, nekutima.

Signifo

  1. Tio, kio impresas stranga, nekutima
    • la jura konsilisto apogis sian kapon sur la mano, profunde spiris kaj meditis pri la tuta strangaĵo, kiun li vidis ĉirkaŭ si
    • ekzistas iu strangaĵo en tiu ĉi vizaĝo

    vidu ankaŭ: ekstravaganco, fantaziaĵo, frenezaĵo, ĥimero, manio, maroto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/stranˈɡa.ʒo/
Silaboj
stran·GA·ĵo

Vortfarado

  1. strangradikostranga
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativostrangaĵostrangaĵoj
akuzativo (-n)strangaĵonstrangaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Dum pasinta nokto Tomaso sonĝis strangaĵon. #1720370
  • Kie vi trovis tiun ĉi strangaĵon? #5279569
  • Ĉu tia strangaĵo povas reali? #455030
  • Mi ŝatas rakonti al vi ian strangaĵon. #705637

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

strang-

En aliaj lingvoj

Englishoddity, peculiarity, weirdness
Françaisbizarrerie
DeutschAbsonderlichkeit, Spinnerei, Eigenart
Polskidziwoląg, groteska (coś dziwnego)
Українськачудність, дивність, дивна річ, дивне явище
中文特质
日本語奇妙な事
Bahasa Indonesiakeanehan, keganjilan, hal aneh, kejanggalan
Беларускаядзіўная рэч, нешта дзіўнае

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.