Vortaro · substantivo
strangulo
strangulo/stranˈɡu.lo/
Oficiala radiko strang- (Fundamento, 1905)
strangulo estas esperanta vorto (substantivo): Apartulo, homo, kiu impresas strange.
Signifo
- Apartulo, homo, kiu impresas strange
- bone estas, ke li foriris, li estas ia strangulo
- kia strangulo! certe li estas tre grandanima […] tamen estas momentoj, en kiuj li min timigas
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /stranˈɡu.lo/
- Silaboj
- stran·GU·lo
Vortfarado
- strangradikostranga
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | strangulo | stranguloj |
| akuzativo (-n) | strangulon | strangulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Multaj scienculoj estas konsiderataj kiel stranguloj. #1815884
- Trajne vojaĝante oni renkontas multajn strangulojn. #4882319
- Mi scias, ke Tom estas strangulo. #13665783
- Strangulo minacis ŝin per tranĉilo. #521341
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | weirdo, oddball, freak |
|---|---|
| Français | olibrius, type bizarre |
| Deutsch | Sonderling, Kauz, Unikum, Spinner |
| Polski | cudak, dziwak |
| Українська | дивна людина, дивак, чудак |
| 中文 | 烧友 |
| 日本語 | 奇人 |
| Bahasa Indonesia | orang aneh |
| Беларуская | дзівак |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.