Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

surdiga

surdiga/surˈdi.ɡa/

Oficiala radiko surd- (Fundamento, 1905)

surdiga estas esperanta vorto (adjektivo): Suferigante la aŭdsenson por momento.

Signifo

  1. Suferigante la aŭdsenson por momento; bruega
    • ŝi decidis puni lin per surdigaj frapoj al la pordo
    • la surdiganta sono de la sonoriloj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/surˈdi.ɡa/
Silaboj
sur·DI·ga
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. surdradikosurda
  2. igsufiksokaŭzi, igi
  3. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativosurdigasurdigaj
akuzativo (-n)surdigansurdigajn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

surd-

En aliaj lingvoj

Englishdeafening
Françaisassourdissant
Deutschbetäubend, ohrenbetäubend
Polskiogłuszający
Русскийоглушительный
Українськаоглушливий, приголомшуючий
Češtinaohlušující
Slovenčinaohlušujúci
中文震耳欲聋
日本語耳を聾する
Catalàassordidor, eixordador
Bahasa Indonesiaberdebam, berdebuk, memekakkan telinga, menulikan telinga
Беларускаяаглушальны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.