Esperantopedia

Vortaro · substantivo

tindro

tindro/ˈtin.dro/

Oficiala radiko tindr- (2. Oficiala Aldono, 1919)

tindro estas esperanta vorto (substantivo): Spongeca, tre brulema substanco, uzata….

Signifo

  1. Spongeca, tre brulema substanco, uzata por ekigi fajron, devenanta de iuj fungoj aŭ de speciale preparita kotono
    • trovinte per palpado silikon kaj tindron, li bruligis kenan torĉon kaj prilumis per ĝi la akvujon. .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈtin.dro/
Silaboj
TIN·dro

Vortfarado

  1. tindrradikotindro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotindrotindroj
akuzativo (-n)tindrontindrojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li havas brulan tindron en la pugo. #1270218

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishtinder, touchwood
Portuguêsisca
Françaisamadou
DeutschZunder
Polskihubka, żagiew
Русскийтрут
Українськатрут
Nederlandstondelzwam
Češtinahubka, troud
Slovenčinapráchno
Magyartapló
中文火种
日本語ほくち
Българскипрахан
Catalàesca
فارسیگیرانه، قو
Беларускаяцэра, губа

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.