Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĉareto

ĉareto/tʃaˈre.to/

Oficiala radiko ĉar- (2. Oficiala Aldono, 1919)

ĉareto estas esperanta vorto (substantivo): Malgranda ĉaro, kiun homo povas puŝi aŭ….

Signifo

  1. Malgranda ĉaro, kiun homo povas puŝi aŭ tiri
    • ĉareto, kies rado rompiĝis
    • ĉareto antaŭeniris en la ĉambron, alportante ĉiujn elementojn de bongusta vespermanĝo (vd servoĉareto)
  2. Movebla parto de skribmaŝino, konsistanta ĉefe el kaŭĉuka cilindro, ĉirkaŭ kiu volviĝas la papero, kaj el la ĝin portanta ĉasio.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/tʃaˈre.to/
Silaboj
ĉa·RE·to

Vortfarado

  1. ĉarradikoĉaro
  2. etsufiksomalpligrandigo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĉaretoĉaretoj
akuzativo (-n)ĉaretonĉaretojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li veturigis min en sia ĉareto. #751167
  • Mi vidis ĉevalon, kiu tiras ĉareton. #3388902
  • Jiŝaj promenis apud la ĉareto. #588310
  • Ĉu mi rajtas uzi tiun butikuman ĉareton? #6308863

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĉar-

En aliaj lingvoj

Englishpushcart, cart, carriage (of a typewriter)
Françaischarriot, chariot, charrette
DeutschWägelchen
Italianocarretto, carrello, carrello (comp., stamp. e sim.)
Polskitaczka, kara (region.), wózek, karetka
Русскийтележка, тачка, каретка
Українськавізок, тачка, каретка
Nederlandshandkar, wagen
Magyartaliga, kocsi
日本語手押車
Catalàcarret, carretó, carro (màquina d'escriure)
עבריתעגלת יד
Беларускаятачка, каляска, драбінкі, карэтка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.