Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ŝafaro

ŝafaro/ʃaˈfa.ro/

Oficiala radiko ŝaf- (Fundamento, 1905)

ŝafaro estas esperanta vorto (substantivo): Aro de kune bredataj ŝafoj.

Signifo

  1. Aro de kune bredataj ŝafoj
    • sub kies zorgado vi lasis tiun malgrandan ŝafaron en la dezerto ?
    • paŝtistoj trejn[a]s hundojn por protekti la ŝafarojn

    supernocio: grego

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ʃaˈfa.ro/
Silaboj
ŝa·FA·ro

Vortfarado

  1. ŝafradikoŝafo
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoŝafaroŝafaroj
akuzativo (-n)ŝafaronŝafarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Unu fava ŝafo tutan ŝafaron infektas. #461928
  • Unu skabia ŝafo tutan ŝafaron infektas. #984236
  • Tiuj nuboj aspektas kiel blanka ŝafaro. #1619063
  • Kiom da anoj havas tiu ŝafaro? #1821296

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ŝaf-

En aliaj lingvoj

Englishflock of sheep
Françaistroupeau de moutons
DeutschSchafherde
中文羊群
日本語羊の群れ
Bahasa Indonesiakumpulan domba, kumpulan biri-biri, kumpulan kibas
Беларускаяавечы статак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.