Esperantopedia

Dicionário · substantivo

finaĵo

finaĵo/fiˈna.ʒo/

Radical oficial fin- (Fundamento, 1905)

finaĵo é uma palavra do esperanto (substantivo) que significa «terminação».

Significado

terminaçãodesinência

Wikcionário em inglês (tabelas de tradução), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

Definição em esperanto

  1. Fino
    • kiam la finaĵo estas finita, mi ĉiam reludas la unuan parton
    • ŝi liberigis siajn harojn, kiuj en molaj ondoj disŝutiĝis sur ŝia dorso kaj la oraj finaĵoj iliaj obeeme kuŝiĝis sur la littukon

    ver também: ekstremo, pinto, vosto

  2. Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinacio aŭ konjugacio)
    • la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko
    • enkapigi, kiel funkcias la Esperantaj finaĵoj -ita, -ata, -ota, -inta, -anta, -onta

    termo geral: fleksiilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Pronúncia

IPA
/fiˈna.ʒo/
Sílabas
fi·NA·ĵo

Estrutura da palavra

  1. finradicalfino
  2. aĵsufixocoisa concreta
  3. oterminaçãosubstantivo

Formas

singularplural
sujeitofinaĵofinaĵoj
objeto (-n)finaĵonfinaĵojn

Palavras relacionadas

fin-

Em outros idiomas

Englishend, (grammatical) ending
Françaisterminaison
DeutschEnde, Schluss, Zipfel, Endung
Polskikońcówka, końcówka gramatyczna
Русскийконец, окончание, наконечник
Українськазакінчення (граматичне)
Nederlandseinde, uiteinde, uitgang
Magyarvégződés, rag
中文尾巴
日本語終端, 語尾
Românăcapăt, terminație
Catalàfi (fem), final, terminació (d'un mot)
Bahasa Indonesiaakhiran
ไทยตัวลงท้าย
Беларускаяканец, кончык, наканечнік, канчатак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Pronúncia, estrutura e formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se a Esperantopedia foi útil para você, pode apoiá-la.