Esperantopedia

辞書 · 名詞

finaĵo

finaĵo/fiˈna.ʒo/

公式語根 fin-(Fundamento, 1905)

finaĵoは、「終端」を意味するエスペラントの名詞です。

意味

終端語尾

Reta Vortaro(ReVo)、GPL 2.0

エスペラント語での定義

  1. Fino
    • kiam la finaĵo estas finita, mi ĉiam reludas la unuan parton
    • ŝi liberigis siajn harojn, kiuj en molaj ondoj disŝutiĝis sur ŝia dorso kaj la oraj finaĵoj iliaj obeeme kuŝiĝis sur la littukon

    参照: ekstremo, pinto, vosto

  2. Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinacio aŭ konjugacio)
    • la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko
    • enkapigi, kiel funkcias la Esperantaj finaĵoj -ita, -ata, -ota, -inta, -anta, -onta

    上位概念: fleksiilo

Reta Vortaro(ReVo)、GPL 2.0 · reta-vortaro.de

発音

IPA
/fiˈna.ʒo/
音節
fi·NA·ĵo
音声を聞く
Wikimedia Commons

語の構成

  1. fin語根fino
  2. aĵ接尾辞具体的な物
  3. o語尾名詞

語形変化

単数複数
主格finaĵofinaĵoj
対格(-n)finaĵonfinaĵojn

関連語

fin-

ほかの言語では

Englishend, (grammatical) ending
Françaisterminaison
DeutschEnde, Schluss, Zipfel, Endung
Polskikońcówka, końcówka gramatyczna
Русскийконец, окончание, наконечник
Українськазакінчення (граматичне)
Nederlandseinde, uiteinde, uitgang
Magyarvégződés, rag
中文尾巴
Românăcapăt, terminație
Catalàfi (fem), final, terminació (d'un mot)
Bahasa Indonesiaakhiran
ไทยตัวลงท้าย
Беларускаяканец, кончык, наканечнік, канчатак

Reta Vortaro(ReVo)、GPL 2.0

発音・語の構成・語形:Esperantopedia、CC BY-SA 4.0

Esperantopediaがお役に立てたなら、サイトを応援することもできます。