Vortaro · substantivo
abstinulo
abstinulo/abs.tiˈnu.lo/
Oficiala radiko abstin- (4. Oficiala Aldono, 1929)
abstinulo estas esperanta vorto (substantivo): Persono kiu kutime abstinas, sin….
Signifo
- Persono kiu kutime abstinas, sin detenas de iuj plezuraĵoj
- alkohol-abstinuloj
- triono postulas ĉiutage vinon ĉetable, dum 6 % estas abstinuloj kaj tute rifuzas vinon
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /abs.tiˈnu.lo/
- Silaboj
- abs·ti·NU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- abstinradikoabstini
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | abstinulo | abstinuloj |
| akuzativo (-n) | abstinulon | abstinulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Trinkemulo estas klera; abstinulo estas senscia. #1981846
- Tiu ulo ne havas vizaĝon de abstinulo. #5761358
- Tomo ne estas abstinulo. #8987192
- Li estas abstinulo. #1969776
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | abstemio |
|---|---|
| Français | abstinent |
| Deutsch | Abstinenzler |
| Polski | abstynent, niepijący |
| Magyar | absztinens, önmegtartóztató |
| 日本語 | 節制家 |
| Català | abstinent (subst.) |
| עברית | נמנע |
| Bahasa Indonesia | pemantang, penarak |
| Беларуская | устрыманы чалавек |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.