Esperantopedia

Vortaro · substantivo

adjutanto

adjutanto/ad.juˈtan.to/

Oficiala radiko adjutant- (1. Oficiala Aldono, 1909)

adjutanto estas esperanta vorto (substantivo): Oficiro, laŭofice akompananta sian….

Signifo

  1. Oficiro, laŭofice akompananta sian ĉefon kaj helpanta lin en la komandado
    • en vestoj de simpla oficiro li rajdis de unu regimento al alia […] akompanata de du adjutantoj
    • li prenis […] kvin virojn el la adjutantoj de la reĝo, kiuj troviĝis en la urbo, kaj la skribiston de la militestro

    vidu ankaŭ: adjunkto, asistanto, kuristo, stabo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ad.juˈtan.to/
Silaboj
ad·ju·TAN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. adjutantradikoadjutanto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoadjutantoadjutantoj
akuzativo (-n)adjutantonadjutantojn

Ekzemplaj frazoj

  • La generalo venis sen sia adjutanto. #548562
  • La generalo venas sen sia adjutanto. #1128997
  • La princo revenis ĉagrenita en sian domon kaj alvokis la adjutanton. #4053140

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishadjutant, aide-de-camp
Portuguêsajudante-de-ordens
Françaisaide-de-camp
DeutschAdjutant
Italianoaiutante di campo, aiutante di battaglia (?)
Polskiadjutant
Русскийадъютант
Українськаад’ютант
Nederlandsadjudant
Češtinaadjutant, pobočník
Slovenčinapobočník
Magyaradjutáns, segédtiszt
中文副官
日本語副官
Românăaghiotant
עבריתשָׁלִישׁ
فارسیآجودان
Беларускаяад'ютант

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.