Esperantopedia

Vortaro · substantivo

antaŭulo

antaŭulo/an.taˈwu.lo/

Oficiala radiko antaŭ- (Fundamento, 1905)

antaŭulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu antaŭas tempe.

Signifo

  1. Tiu, kiu antaŭas tempe
    • ni profitas la spertojn de niaj antaŭuloj
    • viaj respektindaj antaŭuloj loĝas en plej belaj tomboj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/an.taˈwu.lo/
Silaboj
an·ta·ŬU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. antaŭradikoantaŭo
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoantaŭuloantaŭuloj
akuzativo (-n)antaŭulonantaŭulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li provis eviti konfrontadon kun sia antaŭulo. #553290
  • Niaj antaŭuloj sciis kiel legi la stelojn. #673496
  • La indiĝeno honoris siajn antaŭulojn. #5233042
  • Oni konsideras Emma Goldman antaŭulo de anarki-feminismo. #8931353

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

antaŭ-

En aliaj lingvoj

Englishpredecessor
Españolantecesor, precursor, ancestro, persona anterior
Françaisancêtre, devancier, prédécesseur
DeutschVorgänger, Vorfahr
Polskipoprzednik, antenat
Русскийпредок
Українськапопередник, предок
Nederlandsvoorganger
Slovenčinapredchodca, predok
Magyarelőd
中文前一任
Norskforganger
עבריתקוֹדֵם
Bahasa Indonesiapendahulu
Беларускаяпапярэднік, продак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.