Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

bonhava

bonhava/bonˈha.va/

Oficiala radiko hav- (Fundamento, 1905)

bonhava estas esperanta vorto (adjektivo): Posedanta sufiĉan havon.

Signifo

  1. Posedanta sufiĉan havon; povanta vivi komforte
    • mi havis feliĉon […] mi ĉiuflanke fariĝis tre bonhava
    • la bonhava farunkomercisto […] aranĝis al si benkon, por tie sidi kaj rigardi la platan ondiĝantan grenkampon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/bonˈha.va/
Silaboj
bon·HA·va
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. bonradikobono
  2. havradikohavo
  3. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativobonhavabonhavaj
akuzativo (-n)bonhavanbonhavajn

Ekzemplaj frazoj

  • Janio estas inter niaj bonhavaj donacantoj. #12403070
  • La urba konsilantaro konsistas el bonhavaj homoj. #1039277
  • Ŝi ja estas bonhava, sed ne feliĉa. #3897031
  • Tiutempe mia familio estis bonhava. #13038215

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

hav-

En aliaj lingvoj

Englishwell off, well to do
Portuguêspróspero
Françaisaisé
Polskisytuowany, dostatni
Русскийсостоятельный, имущий
Українськазаможний, маєтний
Češtinamajetný, zámožný
Slovenčinazámožný
Magyarvagyonos, jómódú
中文欣欣向荣
日本語豊かな
Bahasa Indonesiaberkecukupan
ไทยมีอันจะกิน
Беларускаязаможны, маёмны, багаты

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.