Esperantopedia

Vortaro · substantivo

denuncanto

denuncanto/de.nunˈtsan.to/

Oficiala radiko denunc- (Fundamento, 1905)

denuncanto estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu denuncas iun.

Signifo

  1. Homo, kiu denuncas iun
    • la nekonato flustras al li: – denuncanto, fia denuncanto
    • kiu kontrolas ĉiujn ĉi malpermesojn? ĉu ni devas por tio rekrutigi armeon da denuncantoj ?

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/de.nunˈtsan.to/
Silaboj
de·nun·CAN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. denuncradikodenunco
  2. antsufiksoaktiva, nuna
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodenuncantodenuncantoj
akuzativo (-n)denuncantondenuncantojn

Ekzemplaj frazoj

  • La denuncanto sin kaŝis sub anonimeco. #1045570
  • Ŝajnas, kvazaŭ estas denuncanto inter ni. #4999349
  • La denuncanto estas la kulpinto! #5398492
  • La polico malakceptas aferojn pri elbonaj denuncantoj. #5978159

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

denunc-

En aliaj lingvoj

Englishdenouncer, accuser
DeutschAnzeigenerstatter, Denunziant
Polskidenuncjator, donosicel
Українськадонощик, стукач, сексот
Češtinadenunciant, donašeč, policejní informátor, udavač
Slovenčinadonášač, udavač, špiceľ
中文告发者
日本語告発者
Catalàdenunciant
עבריתמשרוקית
Bahasa Indonesiapelapor, pengadu, penuduh
Беларускаяданосьнік, удавальнік, выказчык, віж

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.