Vortaro · substantivo
feliĉego
feliĉego/fe.liˈtʃe.ɡo/
Oficiala radiko feliĉ- (Fundamento, 1905)
feliĉego estas esperanta vorto (substantivo): Ekstrema feliĉo.
Signifo
- Ekstrema feliĉo
- [jen] la konata amata voĉo, kaj kisoj sekvis post kisoj en senfina feliĉego
- meze de la tuta feliĉego ĝi sentis sopiron
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fe.liˈtʃe.ɡo/
- Silaboj
- fe·li·ĈE·go
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- feliĉradikofeliĉo
- egsufiksopligrandigo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | feliĉego | feliĉegoj |
| akuzativo (-n) | feliĉegon | feliĉegojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi vivis en feliĉego. #5652673
- Nescio estas feliĉego. #771005
- Ŝia malgajo ŝanĝiĝis en feliĉegon, kiam ŝi aŭdis lian voĉon. #754614
- Ne, mi ne rigardas vin, mi rigardas la regnon de feliĉego. #6961685
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | bliss, felicity |
|---|---|
| Français | félicité |
| Deutsch | Seligkeit, Überschwang, Hochgefühl |
| Polski | błogość, błogostan |
| Русский | блаженство |
| Українська | блаженство |
| Magyar | örömmámor |
| 日本語 | 至福 |
| Беларуская | асалода, вялікае шчасьце |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.