Esperantopedia

Vortaro · substantivo

malfeliĉo

malfeliĉo/mal.feˈli.tʃo/

Oficiala vorto (Fundamento)

malfeliĉo estas esperanta vorto (substantivo): Bedaŭra sento pro malsukceso, perdo.

Signifo

  1. Bedaŭra sento pro malsukceso, perdo
    • multe da malfeliĉo kaj malĝojo ekzistas en la mondo!
    • li sentis malfeliĉon kaj premon pensante pri la atendanta labortago .
  2. Malbonŝanco
    • [ja] povus trafi min malfeliĉo kaj mi mortus
    • malfeliĉo ofte kunigas la homojn, kaj feliĉo ofte disigas ilin

    antonimoj: fortuno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mal.feˈli.tʃo/
Silaboj
mal·fe·LI·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. malprefiksomalo, kontraŭo
  2. feliĉradikofeliĉo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomalfeliĉomalfeliĉoj
akuzativo (-n)malfeliĉonmalfeliĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi helpis lin venki lian malfeliĉon. #595737
  • Feliĉo venas gute, malfeliĉo venas flue. #648268
  • Kontraŭ malfeliĉo ne defendas eĉ riĉo. #648774
  • Malfeliĉo kaj peko leviĝas sen veko. #648998

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

feliĉ-

En aliaj lingvoj

DeutschUnglück, Pech
Polskinieszczęście
Українськанещастя, біда, лихо, горе
中文殃
日本語不幸
Беларускаяняшчасьце, бяда, ліха, гарота

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.