Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fortuno

fortuno/forˈtu.no/

fortuno estas esperanta vorto (substantivo): Bona sorto.

Signifo

  1. Bona sorto
    • la plej juna princo volis sekvi la fratojn kaj serĉi fortunon, sed la patro ne permesis
    • li meditis, ke ne tiel rapide ŝanĝiĝas la vento […] kiel la fortuno de malfeliĉa oficiro

    sinonimoj: bonsorto, bonŝanco antonimoj: fatalo, misfortuno vidu ankaŭ: bonstato, destino, hazardo, fato, prospero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/forˈtu.no/
Silaboj
for·TU·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fortunradikofortuno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofortunofortunoj
akuzativo (-n)fortunonfortunojn

Ekzemplaj frazoj

  • La fortuno sin turnis kontraŭ li. #1169279
  • Dormu kaj atendu la bonan fortunon. #1332722
  • Pro fortuno, li gajnis la ĉampionecon. #1852347
  • Vian aŭdacon la fortuno ja favoris. #1950078

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fortun-

En aliaj lingvoj

Englishfortune
Españolfortuna
Portuguêsfortuna, sorte, acaso, felicidade
Françaisfortune, chance
DeutschGlück, Gunst des Schicksals
Polskifortuna, szczęście
Русскийфортуна, везение
Nederlandsfortuin
Češtinafortuna, úspěch, štěstí, štěstěna
Slovenčinafortúna, úspech, šťastena
Magyarszerencse, jó sors
中文红运
Българскикъсмет
Catalàsort, fortuna, bona sort, bona fortuna
Беларускаяфартуна, удача

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.