Esperantopedia

Vortaro · substantivo

destino

destino/desˈti.no/

Oficiala radiko destin- (1. Oficiala Aldono, 1909)

destino estas esperanta vorto (substantivo): Io destinita.

Signifo

  1. Io destinita; superhoma potenco, kiu decidas pri ies sorto; antaŭdifinita sorto, celo, uzo
    • montrante aparte la pezon […] de ĉiu kandelabro kaj de ĝiaj lucernoj, laŭ la destino de ĉiu kandelabro
    • apenaŭ ni komencis marŝi per niaj propraj infanaj piedoj, ni jam aŭdas, ke destino estos ami iun el la sinjoroj de la kreitaĵaro

    vidu ankaŭ: alvokiĝo, fatalo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/desˈti.no/
Silaboj
des·TI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. destinradikodestino
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodestinodestinoj
akuzativo (-n)destinondestinojn

Ekzemplaj frazoj

  • La trajno havas kiel destinon Londonon. #551107
  • Kvankam dormado gravas, ĝia destino enigmas. #566035
  • Li estis preta alfronti sian destinon. #2463988
  • Esti feliĉa ne estas ĉies destino. #2838140

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

destin-

En aliaj lingvoj

Englishdestiny
Françaisdestin, destinée, destination
DeutschVorsehung, Bestimmung, Vorbestimmung
Polskiprzeznaczenie, zrządzenie losu
Русскийпредназначение
Українськапризначення, приречення
Češtinadestinace, určení
Slovenčinaosud, určenie
Magyarsors, végzet, elrendelés
中文预先注定命运
日本語運命
עבריתגוֹרָל, ייעוד
فارسیتقدیر، سرنوشت
Bahasa Indonesianasib, kepastian, takdir, ketetapan
Беларускаяпрызначэньне, наканаваньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.