Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fiaĵo

fiaĵo/fiˈa.ʒo/

Oficiala radiko fi- (Fundamento, 1905)

fiaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Fia ago aŭ abomeninda objekto.

Signifo

  1. Fia ago aŭ abomeninda objekto
    • vi malpurigis Mian sanktejon per ĉiuj viaj abomenindaĵoj kaj per ĉiuj viaj fiaĵoj
    • virino ne stariĝu antaŭ bruto, por kuniĝi: tio estas fiaĵo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fiˈa.ʒo/
Silaboj
fi·A·ĵo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. firadikofio
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofiaĵofiaĵoj
akuzativo (-n)fiaĵonfiaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Estas nur fiaĵo en la radio. #1955507
  • Ŝi ĉiam diras fiaĵojn pri mi. #13098529
  • La krimulo faris fiaĵojn kiel infano. #13420539
  • Iru fari viajn fiaĵojn aliloken! #2461959

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fi-

  • -a

    fia

  • -aĵ- konkreta afero

    fiaĵo

  • -ec- eco, abstrakta kvalito

    fieco

  • -ul- persono

    fiulo

  • kunmetaĵoj

    fi

En aliaj lingvoj

Españolbajeza, vileza
Françaisbassesse (acte bas), cochonnerie (acte, propos)
DeutschGemeinheit, Niederträchtigkeit, Erbärmlichkeit, Frechheit
Polskiobrzydliwość, paskudztwo
Русскийподлость (поступок)
Українськамерзота, гидота, мерзенний, бридкий учинок
Magyaraljas tett, galádság
中文𫫇
日本語汚い物
Беларускаябрыдота (нешта), мярзота, гідоцьце, подласьць (учынак)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.