Vortaro · substantivo
fieco
fieco/fiˈe.tso/
Oficiala radiko fi- (Fundamento, 1905)
fieco estas esperanta vorto (substantivo): Karakterizo de io aŭ iu fia.
Signifo
- Karakterizo de io aŭ iu fia
- la pereo de la eŭropa civilizacio montriĝos kiel paralizo kontraŭ ajna malico, ajna fieco, ajna malico: finfine maliculoj disŝiros la mondon
- per sia meditado li ekkonscias pri la vero kaj rezignas sian fiecon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fiˈe.tso/
- Silaboj
- fi·E·co
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- firadikofio
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | fieco | fiecoj |
| akuzativo (-n) | fiecon | fiecojn |
Ekzemplaj frazoj
- El du fiecoj, elektu la malpli fian. #5165645
- Malvirta vivas en fieco, noblulo restas en nobleco. #1383013
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | mezquindad |
|---|---|
| Français | bassesse |
| Polski | podłość |
| Русский | подлость (качество) |
| Українська | мерзенність, гидливість |
| Čeština | podlost |
| Slovenčina | oplanstvo |
| 日本語 | 下品 |
| Беларуская | подласьць (якасьць), мярзотнасьць, брыдкасьць |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.