Esperantopedia

Vortaro · substantivo

finalo

finalo/fiˈna.lo/

Oficiala radiko final- (1. Oficiala Aldono, 1909)

finalo estas esperanta vorto (substantivo): Fina parto de muzikaĵo.

Signifo

  1. Fina parto de muzikaĵo
    • apenaŭ formortis la finalo, aplaŭdado eksplodis en la salono
    • (figure) el la malvarma novembra aero aperis proksimeco de la finalo
  2. Fina maĉo en konkurso, kiu difinas la rangojn de la lastaj partoprenantoj; finludo
    • en la finalo la du venkintoj batalis por la 1-a kaj 2-a lokoj, kaj la du venkitoj por la 3-a kaj 4-a lokoj
    • en la konkurso oni luktis por du specialaj premioj […] la finalo estis en norvega ĉefurbo Oslo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fiˈna.lo/
Silaboj
fi·NA·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finalradikofinalo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofinalofinaloj
akuzativo (-n)finalonfinalojn

Ekzemplaj frazoj

  • La finalo estis prokrastita ĝis morgaŭ. #12707063
  • Ni havas biletojn por la finalo! #13928334
  • Ni kvalifikiĝis por la finalo. #2379317
  • La finalo plenplenigis la stadionon. #5058333

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishfinale
Portuguêsfinal, finale
Françaisfinal, finale, finale (sport)
DeutschFinale, Schlussszene, Abschluss, Endrunde
Polskifinał
Русскийфинал, заключительная часть
Українськафінал, заключна частина
Nederlandsfinale
Češtinafinále
Slovenčinadohra
Magyarfinálé
中文煞尾
日本語フィナーレ, 最終楽章
Catalàfinal (masc, música), final (fem, esport)
Беларускаяфінал (музычнага твора), фінал (спартовай гульні)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.