Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fingringo

fingringo/finˈɡrin.ɡo/

Oficiala radiko fingr- (Fundamento, 1905)

fingringo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉapeto, en kiun kudrante oni enmetas la….

Signifo

  1. Ĉapeto, en kiun kudrante oni enmetas la ekstremaĵon de fingro por ĝin ŝirmi
    • „ĉu vi ne volas esti tiel afabla kaj sidiĝi en la fingringo de sinjorino via patrino?“ diris la malgranda muso
    • [digitaloj] havas grandajn cilindrecajn florojn, en kiujn eblas ŝovi homan fingron [... iliaj] nomoj en aliaj lingvoj signifas „fingringo“, „fingringa herbo“ aŭ ion similan .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/finˈɡrin.ɡo/
Silaboj
fin·GRIN·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fingrradikofingro
  2. ingsufiksotenilo por unu objekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofingringofingringoj
akuzativo (-n)fingringonfingringojn

Ekzemplaj frazoj

  • Layla montris sian fingringon al Sami. #6485606
  • Mi bezonas fingringon, kiam mi kudras. #11714492
  • La kudristino metas fingringon sur sian dikfingron. #4600221
  • Li aĉetis fingringon. #608661

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fingr-

En aliaj lingvoj

Englishthimble
Españoldedal
Françaisdé
DeutschFingerhut
Italianoditale
Polskinaparstek
Русскийнапёрсток
Українськанаперсток
Nederlandsvingerhoed
Češtinanáprstek
Slovenčinanáprstok
Magyargyűszű
中文扺针
日本語指ぬき
Българскинапръстник
Svenskafingerborg
Catalàdidal
فارسیانگشتانه
Bahasa Indonesiabidal, sarung jari, tudung jari
Беларускаянапарстак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.