Esperantopedia

Vortaro · substantivo

finpunkto

finpunkto/finˈpunk.to/

Oficiala radiko punkt- (Fundamento, 1905)

finpunkto estas esperanta vorto (substantivo): Definitiva, decidita fino de iu afero,….

Signifo

  1. Definitiva, decidita fino de iu afero, de iu procezo
    • la eldonaĵo Masko nun metis ian finpunkton al tiu espero-plena vojo, ĉar ĝi malkovras sklerozemajn tendencojn
    • la balancilo […] svingiĝas supren, al iu finpunkto .

    vidu ankaŭ: ekstremaĵo, fino, maksimumo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/finˈpunk.to/
Silaboj
fin·PUNK·to

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. punktradikopunkto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofinpunktofinpunktoj
akuzativo (-n)finpunktonfinpunktojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĝi estas finpunkto de nia itinero. #12684290

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishfinal point
Españolpunto final
Deutsch(gesetzes) Ende
Polskipunkt końcowy
Catalàpunt final
Bahasa Indonesiatitik akhir
Беларускаяканцоўны пункт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.