Esperantopedia

Vortaro · substantivo

indikilo

indikilo/in.diˈki.lo/

Oficiala radiko indik- (3. Oficiala Aldono, 1921)

indikilo estas esperanta vorto (substantivo): Montrilo, rimedo aŭ aparato indikanta….

Signifo

  1. Montrilo, rimedo aŭ aparato indikanta ĉeeston de io aŭ evoluon de procezo en formo konvena por la homa percepto
    • indikilo de tensio, premo
    • ni regule rigardas ankaŭ la indikiltabulon por vidi, ĉu turnindikiloj (vd. blinkilo; direktindikilo en venonta PIV4) neŭtraliĝis

    vidu ankaŭ: avertilo, avizo, indico, marko, signo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.diˈki.lo/
Silaboj
in·di·KI·lo

Vortfarado

  1. indikradikoindiko
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoindikiloindikiloj
akuzativo (-n)indikilonindikilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi ne ignoris haltan indikilon? #1414500
  • Papilioj estas bonegaj indikiloj de medikvalito. #5279434
  • Tiu indikilo havas triangulan formon. #1320292
  • En ĉiuj flughavenoj la indikiloj estas angle skribitaj. #2962563

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

indik-

En aliaj lingvoj

Españolindicador
Portuguêsindicador (instrumento)
Françaisindicateur (objet)
DeutschAnzeige, Indikator, Kennzahl, Hinweisschild
Polskiwskaźnik, znak, odsyłacz
Русскийиндикатор
Українськапокажчик, довідник, індикатор
Nederlandsindicator
Češtinaindikátor (přístroj)
Slovenčinaukazovateľ
Magyarmutató, kijelző, jelzőműszer, jelzőkészülék
中文指示符
日本語インジケーター, 指標
Беларускаяіндыкатар, паказальнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.