Esperantopedia

Vortaro · substantivo

junulo

junulo/juˈnu.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

junulo estas esperanta vorto (substantivo): Juna homo, precipe tia, kiu jam estas….

Signifo

  1. Juna homo, precipe tia, kiu jam estas seksmatura, sed ankoraŭ ne plenkreska
    • kaj el la knabo fariĝis junulo, kaj li devis forveturi en la malproksiman mondon
    • kaj ili ekstermis per glavo ĉion, kio estis en la urbo, la virojn kaj virinojn, junulojn kaj maljunulojn

    vidu ankaŭ: adoleskanto, pubertulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/juˈnu.lo/
Silaboj
ju·NU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. junradikojuna
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativojunulojunuloj
akuzativo (-n)junulonjunulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiu estis junulo, ĉiu estis pekulo. #431803
  • Junulo perforte eniris mian domon lastnokte. #514234
  • Liaj romanoj estas ŝatataj de junuloj. #517617
  • Ĉi tiu junulo havas bluajn harojn. #557357

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

jun-

En aliaj lingvoj

Englishyouth
Españoljoven
Françaisjeune (subst., jeune homme), jeune homme
DeutschJugendlicher, junger Mann
Italianogiovane (sost.)
Polskimłodzieniec
Русскийюноша
Українськаюнак, парубок, молода людина
Nederlandsjong persoon, jongere, jongeman, jongeheer
Češtinajinoch, mladík, mládenec
Slovenčinamladík, mládenec
中文青年
日本語若者
Românătânăr
Svenskayngling
Catalàjove (noi jove)
Bahasa Indonesiapemuda, anak muda
ไทยวัยรุ่น, หนุ่มสาว
Беларускаяюнак, малады чалавек, маладая асоба

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.