Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konfido

konfido/konˈfi.do/

Oficiala radiko konfid- (Fundamento, 1905)

konfido estas esperanta vorto (substantivo): Sento de tiu, kiu konfidas.

Signifo

  1. Sento de tiu, kiu konfidas
    • akiri, ĝui, perdi ies konfidon
    • la mondo perdus la tutan konfidon al la internacilingva ideo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/konˈfi.do/
Silaboj
kon·FI·do
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. konfidradikokonfido
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonfidokonfidoj
akuzativo (-n)konfidonkonfidojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi perdis mian konfidon je li. #523043
  • Tro da konfido invitas al perfido. #550547
  • Kiu kontraŭstaras la stultulojn, meritas konfidon. #912758
  • Liaj vortoj donis al ŝi konfidon. #1362961

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

konfid-

En aliaj lingvoj

Españolconfianza
Françaisconfiance, foi, espérance, abandon
DeutschVertrauen
Polskizaufanie
Русскийдоверие
Nederlandstrouw
Češtinadůvěra, svěření
Slovenčinadôvera, zverenie
Magyarbizalom
中文信任
日本語信頼
Bahasa Indonesiakepercayaan, keyakinan, iman, penyerahan diri
Беларускаядавер

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.