Vortaro · substantivo
konfidato
konfidato/kon.fiˈda.to/
Oficiala radiko konfid- (Fundamento, 1905)
konfidato estas esperanta vorto (substantivo): Persono, al kiu oni konfidas.
Signifo
- Persono, al kiu oni konfidas
- eĉ mia konfidato, kiun mi fidis, kiu manĝis mian panon, levis kontraŭ min la piedon
- al la ankoraŭ antaŭnelonga konfidatino de viaj junecaj revoj vi devas diri, kiamaniere vi venkis tiun fatalismon
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kon.fiˈda.to/
- Silaboj
- kon·fi·DA·to
Vortfarado
- konfidradikokonfido
- atsufiksopasiva, nuna
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | konfidato | konfidatoj |
| akuzativo (-n) | konfidaton | konfidatojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi ne estas lia konfidato. #5686904
- Mi ne estas ŝia konfidato. #5686928
- Krom mia edzino, Angela estis ĉiam mia konfidato. #8682289
- Fakto estas, ke Jozefo estiĝis lia nepra favorato kaj konfidato. #4225305
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
konfid-
- -o -a -i
- -at- pasiva, nuna
konfidato
- -ebl- povas esti …ata
- -em- inklino
- -ind- inda
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Français | confident(e), personne de confiance |
|---|---|
| Deutsch | Vertrauter |
| Polski | zaufany, powiernik |
| Русский | наперсник (в классической трагедии), конфидент, доверенное лицо |
| Magyar | megbízott |
| 中文 | 密友 |
| Bahasa Indonesia | orang kepercayaan, orang andalan, orang yg dipercaya, teman akrab |
| Беларуская | канфідэнт, давераная асоба |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.