Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konturo

konturo/konˈtu.ro/

Oficiala vorto (Fundamento)

konturo estas esperanta vorto (substantivo): Linio, kiu limigas ekstere objekton.

Signifo

  1. Linio, kiu limigas ekstere objekton
    • [li] faras konturojn per grifelo, […] ĉirkaŭsignas per cirkelo, kaj faras el ĝi bildon
    • ni vidis klare la konturojn de ĉiuj montoj

    vidu ankaŭ: silueto, skizo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/konˈtu.ro/
Silaboj
kon·TU·ro

Vortfarado

  1. konturradikokonturo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonturokonturoj
akuzativo (-n)konturonkonturojn

Ekzemplaj frazoj

  • Pro la mallumo jam la konturoj disviŝiĝas. #1007385
  • La projekto komencas gajni konturojn. #2656905
  • La konturo malklaras, sed similas viran silueton. #11606897
  • Pro la sunleviĝo ĉio jam alprenas pli akrajn konturojn. #1007387

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kontur-

En aliaj lingvoj

Englishcontour, outline
Españolcontorno
Portuguêscontorno
Françaiscontour
DeutschUmriss, Umrisslinie, Kontur
Polskikontur, zarys
Русскийконтур, очертание, абрис
Nederlandsomtrek, contour
Češtinakontura, obrys
Slovenčinakontúra, obrys, črta
Magyarkörvonal, kontúr
中文剪影
日本語輪郭
Românăcontur, siluetă
Svenskakontur
Catalàcontorn
Беларускаяконтур, абрыс

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.