Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kunulo

kunulo/kuˈnu.lo/

Oficiala radiko kun- (Fundamento, 1905)

kunulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu ordinare estas kun alia.

Signifo

  1. Homo, kiu ordinare estas kun alia
    • Adam diris: la edzino, kiun Vi donis al mi kiel kunulinon, ŝi donis al mi de la arbo, kaj mi manĝis
    • tiu […] ne faras malbonon al sia kunulo, kaj ne ĵetas malhonoron sur sian proksimulon

    vidu ankaŭ: asociano, kamarado, kolego, societano, vivkunulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kuˈnu.lo/
Silaboj
ku·NU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunulokunuloj
akuzativo (-n)kunulonkunulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ŝatus havi vin kiel kunulon. #481849
  • Lia hundo estas lia bona kunulo. #588818
  • Johano diris: "He kunuloj, ni paŭzu." #631254
  • Mi serĉas kunulon por ludi ŝakon. #1470252

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kun-

En aliaj lingvoj

Englishbuddy, companion, comrade, partner
Españolcompañero, camarada, colega
Françaiscompagne, compagnon
DeutschGefährte, Kumpel, Partner
Italianocompagno
Polskikompan, konkubent, kum
Русскийтоварищ, приятель
Українськаприятель, товариш, напарник
Nederlandsmetgezel
Češtinadruh, společník
Slovenčinapartner, spoločník
Magyartárs
中文伙伴
日本語仲間
Românăînsoțitor, coabitant, prieten bun
Bahasa Indonesiapendamping, kamerad, kompanyon, mitra
Беларускаякампаньён, таварыш, напарнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.