Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kunaĵo

kunaĵo/kuˈna.ʒo/

Oficiala radiko kun- (Fundamento, 1905)

kunaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Aro da kunigitaj objektoj.

Signifo

  1. Aro da kunigitaj objektoj
    • EU ne estas ŝtato, sed ia speco de „konfederacio”, nome kunaĵo de ŝtatoj, kiuj interkonsentis pri komunaj agadoj en difinitaj kampoj .

    vidu ankaŭ: aro, fasko, garbo, tutaĵo

  2. (de du aroj `bb E` kaj `bb F`) Aro, kies elementoj apartenas al `bb E` aŭ al `bb F`
    • la kunaĵon de `bb E` kaj `bb F` oni signas per `bb E uu bb F` (legu: e aŭ fo, aŭ: e kun fo)
    • la kunaĵo de aro el subaroj (la kunaĵo de ĉiuj subaroj en la aro).

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kuˈna.ʒo/
Silaboj
ku·NA·ĵo

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunaĵokunaĵoj
akuzativo (-n)kunaĵonkunaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • La kunaĵo kaj komunaĵo de du malfermitaj aroj estas mem malfermitaj. #670046

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kun-

En aliaj lingvoj

Englishunion
Españolpaquete, conjunto, unión
Françaisunion
DeutschGebilde, Gefüge, Verbindung, Vereinigung
Italianocomplesso (sost.)
Polskiunia, wspólny związek, część wspólna, suma
Русскийобъединение
Українськаз’єднання, набір
Nederlandsunie
Magyarköteg, csomó, együttes, unó
中文拼接, 统一
日本語寄せ集め
Românărelație comună
Bahasa Indonesiagabungan, persatuan, serikat, perserikatan
Беларускаяаб’яднаньне, набор, злучэньне, сума

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.