Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kunularo

kunularo/ku.nuˈla.ro/

Oficiala radiko kun- (Fundamento, 1905)

kunularo estas esperanta vorto (substantivo): Grupo de kunestantoj, kunirantoj.

Signifo

  1. Grupo de kunestantoj, kunirantoj
    • iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj, sed lin ili ne vidis
    • „Interese, ege interese“, Karal murmuris, eble pli al si ol al la tuta kunularo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ku.nuˈla.ro/
Silaboj
ku·nu·LA·ro

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. ulsufiksopersono
  3. arsufiksoaro, kolekto
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunularokunularoj
akuzativo (-n)kunularonkunularojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li venis en malbonan kunularon. #454916
  • Ne aliĝu al malbona kunularo. #3772947
  • Bona manĝo bezonas bonan kunularon. #12721651
  • Mi ŝatas danci kaj vojaĝi en bona kunularo. #1582196

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kun-

En aliaj lingvoj

Englishcompany (companions)
Españolcompañía (grupo de personas), grupo (de personas)
Françaiscompagnie (groupe de personnes), groupe (de personnes)
DeutschGemeinschaft, Gruppe
Polskidrużyna (zastęp towarzyszy)
Češtinaspolečníci
Slovenčinaspoločníci
中文伙
日本語仲間
Românăcompanie (nu ca institutie !)
Bahasa Indonesiagrup
Беларускаяаб’яднаньне, садружнасьць, суполка, кампанія

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.