Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kuneco

kuneco/kuˈne.tso/

Oficiala radiko kun- (Fundamento, 1905)

kuneco estas esperanta vorto (substantivo): Stato de du aŭ pluraj personoj aŭ….

Signifo

  1. Stato de du aŭ pluraj personoj aŭ objektoj, kiuj estas kune
    • mi petegas vin […] per la kuneco de nia juneco
    • la graco de la Sinjoro Jesuo Kristo kaj la amo de Dio kaj la kuneco de la Sankta Spirito estu kun vi ĉiuj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kuˈne.tso/
Silaboj
ku·NE·co

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunecokunecoj
akuzativo (-n)kuneconkunecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi vere ĝuis vian kunecon. #561105
  • Li ĉiam preferas la kunecon kun knabinoj. #1671517
  • Mi vere ŝatas vian kunecon. #3487974
  • Mi ege ŝatas esti en via kuneco. #3574963

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kun-

En aliaj lingvoj

Englishtogetherness, company (companionship)
Españolconvivencia
Françaiscoexistence
DeutschZusammensein, Beisammensein
Italianoconcomitanza, comunanza
Polskiwspólnota
Русскийсовместность, близость
Українськаспільність
Češtinadružba, pospolitost, společenství
Slovenčinadružba, pospolitosť, spoločenstvo
Magyarközösség, együttesség, együttlét
中文两立
日本語関係
Românăcomunitate
Bahasa Indonesiakebersamaan
Беларускаясупольнасьць, спалучанасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.