kuratoro

Signifo

1. Individuo jure nomita por zorgi pri persono kaj havo de neplenaĝa orfo aŭ de iu, kiu ne posedas la personajn rajtojn
   • la kuratorino sidis sin klinanta al la papero kaj skribis, dum ŝi lasis strivestan malliberulon legi leteron .
2. Individuo jure nomita por zorgi pri la heredaĵo de persono aŭ persongrupo
   • li testamentis sian partoprenon en la negoco […] al la plenumantoj de la testamento, administratoroj kaj kuratoroj .
3. Individuo nomita por administri la havojn de persono, persongrupo, entrepreno aŭ fondaĵo
   • la juĝisto, kuratoro de kadukulejoj, inspektoro de lernejoj kaj poŝtestro foriras
   • ĉar UEA ne havis personecon laŭ la brita juro, la domo estis prizorgata de C. C. Goldsmith kaj A. C. Oliver kiel kuratoroj
4. Ĉefa zorganto aŭ konsilanto de ekspozicio
   • la kuratora komitato de la muzeo fieras, ke „ĝi konservas gravan […] parton de la kultura kaj historia heredaĵo de Irlando“ .
5. Ĉefprofesoro de universitata fakultato en kelkaj nordaj landoj.

   sinonimoj: dekano

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/ku.raˈto.ro/

Silaboj

ku·ra·TO·ro

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. kuratorradikokuratoro
2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• La orfoj havas kuratoron kaj zorganton. #1146519
• La zorgatino ne havas kuratoron. #1146549
• Kuratoro administras la proprietaĵojn de la orfo. #1257740
• Mi ne bezonas kuratoron! #5319284

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0