Vortaro · substantivo
makzelo
makzelo/makˈze.lo/
Oficiala radiko makzel- (Fundamento, 1905)
makzelo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉiu el la du ostopecoj de la buŝo de….
Signifo
- Ĉiu el la du ostopecoj de la buŝo de vertebruloj, en kiuj estas fiksitaj la dentoj kaj kiuj servas por maĉi aŭ por kapti manĝaĵon
- de bovo aŭ ŝafo oni donu al la pastro la ŝultron kaj la makzelojn kaj la stomakon
- paro da makzeloj
partoj: mandiblo
- Unu el pluraj moveblaj etendaĵoj de aparato (ekz-e ŝraŭbtenilo, tenajlo) por teni prilaboraĵon, borilon ks
- trimakzela ĉuko
- lokigante la mezuratan aĵon inter la makzeloj .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /makˈze.lo/
- Silaboj
- mak·ZE·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- makzelradikomakzelo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | makzelo | makzeloj |
| akuzativo (-n) | makzelon | makzelojn |
Ekzemplaj frazoj
- La makzelo de Tomo iĝis suben. #7998919
- Ŝia makzelo doloris pro la oscedo. #11807037
- Rompiĝis lia makzelo kaj perdiĝis kelkaj dentoj. #565319
- Vi preskaŭ rompis al mi la makzelon. #5468083
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | jawbone |
|---|---|
| Español | maxilar |
| Português | maxilar |
| Français | machoire |
| Deutsch | Kiefer, Spannbacke |
| Italiano | mascella |
| Polski | szczęka |
| Русский | челюсть |
| Українська | щелепа, щелепна кістка, щока, кулачок |
| Nederlands | kaak, kaaksbeen |
| Magyar | állkapocs, állcsont |
| 中文 | 颌 |
| 日本語 | 顎 |
| Български | челюст |
| Svenska | käke |
| Català | maxil·lar, mandíbula, mandíbula (d'unes tenalles o d'altres instruments) |
| Bahasa Indonesia | makzelo |
| Беларуская | сківіца, заціскная губа |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.