Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mantuko

mantuko/manˈtu.ko/

Oficiala radiko tuk- (Fundamento, 1905)

mantuko estas esperanta vorto (substantivo): Viŝilo.

Signifo

  1. Viŝilo
    • ekipinte vin per banmantelo kaj mantukoj, senvestiĝu rapide kaj enakviĝu tuj .

    subnocioj: bantuko

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/manˈtu.ko/
Silaboj
man·TU·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. manradikomano
  2. tukradikotuko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomantukomantukoj
akuzativo (-n)mantukonmantukojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li malsekigis sian mantukon per akvo. #562966
  • Ŝi sekigis sian vizaĝon per mantuko. #1778513
  • La maldekstra mantuko estas la via. #2104524
  • Mi iras preni por vi mantukon. #3058328

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishtowel
DeutschHandtuch
Polskiręcznik
Українськарушник (для рук)
中文手巾
日本語ハンカチ, 手ぬぐい
Svenskahandduk
Catalàeixugamà, eixugamans, torcamans
Bahasa Indonesialap tangan
Беларускаяручнік, уціральнік (для рук)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.