Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kovrotuko

kovrotuko/ko.vroˈtu.ko/

Oficiala radiko tuk- (Fundamento, 1905)

kovrotuko estas esperanta vorto (substantivo): Vualo.

Signifo

  1. Vualo
    • ŝi prenis la kovrotukon kaj kovris sin
    • li faris kovrotukon por la pordo de la tabernaklo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ko.vroˈtu.ko/
Silaboj
ko·vro·TU·ko

Vortfarado

  1. kovrradikokovro
  2. ointerligilo
  3. tukradikotuko
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokovrotukokovrotukoj
akuzativo (-n)kovrotukonkovrotukojn

Ekzemplaj frazoj

  • La urbo provizis la bezonulojn per kovrotukoj. #1137196

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishtarpaulin, veil
Françaisbâche, couverture (bâche), voile (bâche)
DeutschSchleier
Italianovelo, cortina (di tesuto)
Polskinarzuta, nakrycie, okrycie, kapa
Русскийпокрывало
Nederlandsdeksel
Češtinadesky knihy, kryt, poklop, pokrývka
Slovenčinadeka, prikrývka, veko, vrchnák
Magyarterítő, takaró
Catalàvel
Bahasa Indonesiakerudung, kudung (2), tudung, telekung
Беларускаяпокрыўка, посьцілка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.