Esperantopedia

Vortaro · substantivo

poŝtuko

poŝtuko/poʃˈtu.ko/

Oficiala radiko tuk- (Fundamento, 1905)

poŝtuko estas esperanta vorto (substantivo): Eta tuko, kiun oni elpoŝigas por viŝi….

Signifo

  1. Eta tuko, kiun oni elpoŝigas por viŝi ŝviton aŭ nazan mukon
    • [li] viŝis al si la okulojn per blanka poŝtuko
    • li havis kataron, teruran kataron, tiel ke li prefere povus uzi litotukon anstataŭ poŝtukon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/poʃˈtu.ko/
Silaboj
poŝ·TU·ko

Vortfarado

  1. poŝradikopoŝo
  2. tukradikotuko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopoŝtukopoŝtukoj
akuzativo (-n)poŝtukonpoŝtukojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li viŝis siajn manojn per poŝtuko. #499516
  • Ŝi purigis sian vizaĝon per poŝtuko. #647695
  • Ŝi ĉiam denove perdas sian poŝtukon. #843804
  • Li viŝis sian nazmukon en poŝtukon. #1174166

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishhandkerchief
Españolpañuelo
Françaismouchoir
DeutschTaschentuch
Italianofazzoletto (da naso)
Polskichusteczka do nosa, chustka do nosa
Русскийносовой платок
Українськаносовик, носова хустинка/хустка
Nederlandszakdoek
Češtinakapesník
Slovenčinakapesník, vreckovka
Magyarzsebkendő
中文帕
日本語ハンカチ
Catalàmocador
Bahasa Indonesiakacu, saputangan, selampai
Беларускаянасоўка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.