Esperantopedia

Vortaro · substantivo

koltuko

koltuko/kolˈtu.ko/

Oficiala radiko tuk- (Fundamento, 1905)

koltuko estas esperanta vorto (substantivo): Longa tuko metita aŭ diversmaniere….

Signifo

  1. Longa tuko metita aŭ diversmaniere volvita ĉirkaŭ la kolo, uzata orname kaj kontraŭ suno aŭ malvarmo
    • tia sama bela koltuko, kiel Kristino havas
    • pioniro kun ruĝa koltuko ekstaris ĉe la lernejo-pordo kaj tre false ekkantis

    vidu ankaŭ: ŝalo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kolˈtu.ko/
Silaboj
kol·TU·ko

Vortfarado

  1. kolradikokolo
  2. tukradikotuko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokoltukokoltukoj
akuzativo (-n)koltukonkoltukojn

Ekzemplaj frazoj

  • La infano havas gantojn kaj koltukon. #11153128
  • La knabino havas koltukon ĉirkaŭ la kolo. #764142
  • Li portos koltukon kiam neĝos. #4956795
  • Kie vi aĉetis tiun koltukon? #7676047

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishscarf
Españolbufanda
Françaiscache-nez, écharpe, foulard
DeutschHalstuch
Polskiapaszka, chusta, arafatka, gawroszka
Русскийшейный платок, шарф, кашне
Українськагалстук, хустка на шию
Nederlandshalsdoek
Češtinašála, šátek na krk
Slovenčinašál
Magyarsál
中文围巾
日本語ネッカチーフ, 襟巻き
Catalàbufanda, mocador de coll, fulard, tapacoll
Bahasa Indonesiamafela, selendang, syal
Беларускаяшалік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.