Esperantopedia

Vortaro · substantivo

marĝenulo

marĝenulo/mar.dʒeˈnu.lo/

Oficiala radiko marĝen- (1. Oficiala Aldono, 1909)

marĝenulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu vivas ekster la kutima sinteno….

Signifo

  1. Tiu, kiu vivas ekster la kutima sinteno kaj moro, marĝene de la ordinara socio aŭ vidpunkto, subgrunde
    • la Fratoj de la Karitato klopodas plibonigi la vivkondiĉojn de ĉiaj handikapitoj kaj marĝenuloj
    • la parizaj estroj plejparte estis anarĥiistoj k.a. politikaj marĝenuloj, kio ne faris SAT alloga

    subnocioj: hipio, hipstero, punkulo, trampo, vagabondo vidu ankaŭ: kontraŭsociulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mar.dʒeˈnu.lo/
Silaboj
mar·ĝe·NU·lo

Vortfarado

  1. marĝenradikomarĝeno
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomarĝenulomarĝenuloj
akuzativo (-n)marĝenulonmarĝenulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estas socia marĝenulo. #3030764
  • La diktatoro malatentigis la popolon, trompe igante ilin viktimigi marĝenulojn. #7963832

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

marĝen-

En aliaj lingvoj

Englisheccentric (person), outsider
Françaismarginal (subst.)
DeutschAußenseiter, Aussteiger
Polskiekscentryk
Українськамарґінал, людина, що живе поза суспільством
Nederlandsbuitenstaander
中文局外人
日本語周辺人
Românăexcentric
Беларускаямаргінал, аўтсайдар

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.