Esperantopedia

Vortaro · substantivo

prerogativo

prerogativo/pre.ro.ɡaˈti.vo/

Oficiala radiko prerogativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

prerogativo estas esperanta vorto (substantivo): Ekskluziva privilegio.

Signifo

  1. Ekskluziva privilegio
    • la posteno jam ne estas prerogativo de Terzini, kaj Iqbal bonvenigas la ŝancon forŝteli ĝin
    • la du konfliktantoj invadis […] pro la neceso defendi siajn proprajn prerogativojn

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/pre.ro.ɡaˈti.vo/
Silaboj
pre·ro·ga·TI·vo

Vortfarado

  1. prerogativradikoprerogativo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoprerogativoprerogativoj
akuzativo (-n)prerogativonprerogativojn

Ekzemplaj frazoj

  • Frandemo estas la ekskluziva prerogativo de homo. #11456494

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishprerogative
Portuguêsprerrogativa, regalia
Françaisprérogative
DeutschPrärogativ, Prärogative, Vorrecht, Erstrecht
Polskiprerogatywa
Русскийпрерогатива, исключительное право
Українськапрероґатива, виключне право
Nederlandsprerogatief, voorrecht, privilege
Češtinaprerogativ, přednost, přednostní právo, výsada (na př. od krále)
Slovenčinaprednosť, výsada
Magyarprerogatíva, előjog, kiváltság
中文特权
日本語大権
Românăprerogativă
Bahasa Indonesiaprerogatif
Беларускаяпрэрагатыва, выключнае права

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.