Esperantopedia

Vortaro · substantivo

promenanto

promenanto/pro.meˈnan.to/

Oficiala radiko promen- (Fundamento, 1905)

promenanto estas esperanta vorto (substantivo): Iu, kiu promenas.

Signifo

  1. Iu, kiu promenas
    • la promenantoj vidis la vesperan ĉielon ankoraŭ pli bele
    • parko bela kaj zorge konservata, sed sen promenantoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/pro.meˈnan.to/
Silaboj
pro·me·NAN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. promenradikopromeno
  2. antsufiksoaktiva, nuna
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopromenantopromenantoj
akuzativo (-n)promenantonpromenantojn

Ekzemplaj frazoj

  • La promenantoj estas vestitaj somere. #3634868
  • Mi renkontis kelkajn promenantojn sur la monto. #5213326
  • La promenantoj sekvis zigzagan vojon tra la montaro. #11094973
  • Mia avo aĝas pli ol okdek jarojn, sed li estas bona promenanto. #1687991

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

promen-

En aliaj lingvoj

DeutschSpaziergänger
Nederlandswandelaar
中文散步的人
日本語散歩する人
Bahasa Indonesiapejalan (kaki)
Беларускаяшпацырант

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.