Vortaro · substantivo
spontaneco
/spon.taˈne.tso/
Oficiala radiko spontane- (3. Oficiala Aldono, 1921)
spontaneco estas esperanta vorto (substantivo): Stato, eco de iu aŭ io spontanea.
Signifo
- Stato, eco de iu aŭ io spontanea
- kiam ŝi parolis, komplete mankis spontaneco
- spontaneeco, ĝojo kaj pureco ĉeestas en la muziko de tiu sveda grupo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /spon.taˈne.tso/
- Silaboj
- spon·ta·NE·co
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | spontaneco | spontanecoj |
| akuzativo (-n) | spontanecon | spontanecojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
spontane-
- -a
- -ec- eco, abstrakta kvalito
- kunmetaĵoj
spontaneco spontana
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Spontanität |
|---|
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.