Vortaro · substantivo
spontaneeco
spontaneeco/spon.ta.neˈe.tso/
Oficiala radiko spontane- (3. Oficiala Aldono, 1921)
spontaneeco estas esperanta vorto (substantivo): Stato, eco de iu aŭ io spontanea.
Signifo
- Stato, eco de iu aŭ io spontanea
- kiam ŝi parolis, komplete mankis spontaneco
- spontaneeco, ĝojo kaj pureco ĉeestas en la muziko de tiu sveda grupo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /spon.ta.neˈe.tso/
- Silaboj
- spon·ta·ne·E·co
Vortfarado
- spontaneradikospontanea
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | spontaneeco | spontaneecoj |
| akuzativo (-n) | spontaneecon | spontaneecojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
spontane-
- -a
- -ec- eco, abstrakta kvalito
spontaneeco
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Spontanität |
|---|
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.