Esperantopedia

Vortaro · substantivo

superulo

superulo/su.peˈru.lo/

Oficiala radiko super- (Fundamento, 1905)

superulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu havas aŭtoritaton super alia.

Signifo

  1. Homo, kiu havas aŭtoritaton super alia
    • per kia rajto vi parolas al mi per la tono de superulo ?
    • la unuenaskita […] fariĝu superulo en ĉio

    vidu ankaŭ: ĉefo, estro, mastro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/su.peˈru.lo/
Silaboj
su·pe·RU·lo

Vortfarado

  1. superradikosuperi
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosuperulosuperuloj
akuzativo (-n)superulonsuperulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estas respektema al siaj superuloj. #534192
  • Superulojn li flatas, la subulojn piedbatas. #729438
  • Mi petos permeson de mia superulo. #1390950
  • Ili ĉiam plendas pri siaj superuloj. #1688602

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

super-

En aliaj lingvoj

Englishsuperior
Españolsuperior
Françaissupérieur (subst.)
DeutschVorgesetzter
Polskizwierzchnik, przełożony, szef
Русскийвысокопоставленное лицо
Українськависокопоставлена особа, начальник
Nederlandsmeerdere
Češtinanadřízený (osoba), šéf
Slovenčinanadriadený
Magyarfelettes, elöljáró
中文上级
日本語上役
Catalàsuperior
Беларускаявышэйшы (наз. па пасадзе, становішчы і да г. п.), высакапастаўная асоба

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.