Esperantopedia

Vortaro · substantivo

tigo

tigo/ˈti.ɡo/

Oficiala radiko tig- (8. Oficiala Aldono, 1974)

tigo estas esperanta vorto (substantivo): Parto de vegetaĵo, ordinare….

Signifo

  1. Parto de vegetaĵo, ordinare stangoforma, kiu tenas aliajn tigojn, burĝonojn, foliojn, kaj florojn
    • precipa tigo (kiu elkreskas el la radiko kaj portas la flankajn tigojn)
    • folitigo (kiu portas folion)

    sinonimoj: trunketo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈti.ɡo/
Silaboj
TI·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. tigradikotigo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotigotigoj
akuzativo (-n)tigontigojn

Ekzemplaj frazoj

  • Rozo havas dornojn sur sia tigo. #2066914
  • Neniam manĝu la tigon de figo. #12364456
  • Lavu la fragojn kaj forigu ties tigojn. #478135
  • La maizo havas longan tigon. #872585

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishstem, stalk
Españoltallo
Portuguêscaule, talo
Françaistige
DeutschSpross, Stängel, Halm, Stiel
Polskiłodyga, źdźbło (traw)
Русскийстебель
Українськастебло
Nederlandsstengel, steel, halm, twijg
Češtinadržák, dřík, kmen, stopka
Slovenčinadržiak, kmeň, stopka
Magyarszár
中文茎
日本語茎
Българскистъбло
Hrvatskistabljika
Српскистабло
Catalàtija
Беларускаясьцябло

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.