finaĵo

Znaczenie

1. końcówka
2. końcówka, koniec

Wikisłownik, CC BY-SA 4.0 · pl.wiktionary.org

końcówka gramatyczna

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definicja po esperancku

1. Fino
   • kiam la finaĵo estas finita, mi ĉiam reludas la unuan parton
   • ŝi liberigis siajn harojn, kiuj en molaj ondoj disŝutiĝis sur ŝia dorso kaj la oraj finaĵoj iliaj obeeme kuŝiĝis sur la littukon

   zobacz też: ekstremo, pinto, vosto

2. Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinacio aŭ konjugacio)
   • la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko
   • enkapigi, kiel funkcias la Esperantaj finaĵoj -ita, -ata, -ota, -inta, -anta, -onta

   pojęcie szersze: fleksiilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Wymowa

IPA

/fiˈna.ʒo/

Sylaby

fi·NA·ĵo

Posłuchaj

▶ Wikimedia Commons

Budowa słowa

1. finrdzeńfino
2. aĵprzyrostekrzecz
3. okońcówkarzeczownik

Formy

Słowa pokrewne

W innych językach

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0