Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĝojo

ĝojo/ˈdʒo.jo/

Oficiala radiko ĝoj- (Fundamento, 1905)

ĝojo estas esperanta vorto (substantivo): Viva plezuro de la animo.

Signifo

  1. Viva plezuro de la animo
    • la juna virino lin ekvidis kaj akceptis lin kun ĝojo
    • [ili] faris la feston de macoj dum sep tagoj en granda ĝojo
  2. La kaŭzo de tiu plezuro
    • saĝa filo estas ĝojo (ĝojigaĵo) por sia patro
    • por malsaĝulo estas ĝojo fari malbonon .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈdʒo.jo/
Silaboj
ĜO·jo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ĝojradikoĝojo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĝojoĝojoj
akuzativo (-n)ĝojonĝojojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li kvazaŭ frenezas pro la ĝojo. #550326
  • Nek ĝojo, nek malĝojo daŭras eterne. #557232
  • Li estis kvazaŭ ebria pro ĝojo. #588803
  • Ŝia ununura ĝojo estas aŭskulti muzikon. #592258

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĝoj-

En aliaj lingvoj

Englishjoy
Españolalegría
Portuguêsalegria, contentamento, felicidade
Françaisjoie
DeutschFreude
Italianogioia
Polskiradość, uciecha
Русскийрадость
Українськарадість
Nederlandsvreugde
Magyaröröm
中文兴
日本語喜び
Românăbucurie, veselie, amuzament
Hrvatskiradost
Lietuviųdžiaugsmas
Latviešuprieks
Eestirõõm
Svenskaglädje
Danskglæde
Íslenskagleði
Galegoalegría
Euskarapoza
العربيةالفرح
فارسیخوشحالی، شادمانی
हिन्दीहर्ष
বাংলাআনন্দ
اردوخوشی

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.