Esperantopedia

Vortaro · substantivo

branĉaro

branĉaro/branˈtʃa.ro/

Oficiala radiko branĉ- (Fundamento, 1905)

branĉaro estas esperanta vorto (substantivo): La branĉoj de unu aŭ pluraj vegetaĵoj,….

Signifo

  1. La branĉoj de unu aŭ pluraj vegetaĵoj, precipe arboj
    • alte leviĝis ĝia trunko inter la branĉaro kaj ĝi estis bone videbla pro sia alteco kaj pro la multo de siaj branĉoj
    • la branĉaro de la arbo estis ja granda bonodora ĝardeno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/branˈtʃa.ro/
Silaboj
bran·ĈA·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. branĉradikobranĉo
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobranĉarobranĉaroj
akuzativo (-n)branĉaronbranĉarojn

Ekzemplaj frazoj

  • La arbo havas densan branĉaron. #3134654
  • En la branĉaro de la sonĝoarbo nestas fabeloj. #1813390
  • Oni rigardus dum jarcentoj la delikatajn branĉarojn de la betuloj. #2407424
  • Per siaj branĉaroj kaj foliaroj la arboj formas kvazaŭ tegmenton. #2792872

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

branĉ-

En aliaj lingvoj

Españolcorona de un árbol
Françaisbranchage
DeutschGeäst, Krone (Baum)
Polskikorona drzewa
Bahasa Indonesiaranting-ranting, kumpulan ranting
Беларускаягальлё, карона (дрэва)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.