Vortaro · substantivo
deliktulo
deliktulo/de.likˈtu.lo/
deliktulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu estas kulpigata pro delikto.
Signifo
- Tiu, kiu estas kulpigata pro delikto
- junaj deliktuloj plej ofte uzas batilojn, ferstangojn aŭ tranĉilojn
- malgranda deliktulo, kies pli persista misfaro estas troa drinkado
sinonimoj: krimulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /de.likˈtu.lo/
- Silaboj
- de·lik·TU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- deliktradikodelikto
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | deliktulo | deliktuloj |
| akuzativo (-n) | deliktulon | deliktulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kio estas li, deliktulo aŭ viktimo? #964054
- Ju pli estas leĝoj, des pli estas deliktuloj. #5122530
- Dum multaj jaroj li laboris kiel psikologo en edukejo por junaj deliktuloj. #4707313
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | delincuente |
|---|---|
| Français | délinquant |
| Deutsch | Delinquent |
| Українська | правопорушник |
| Nederlands | delinquent |
| 日本語 | 違反者 |
| Català | delinqüent |
| עברית | עבריין |
| Беларуская | правапарушальнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.